در معیت دوستان و خا نواده ی محترم تشریف می برید تا از طبیعت زیبا حظ وافر ببرید. نه می خندید،نه با بچه ها بازی می کنید

 

 و نه از اصول خوش مشربی چیزی بارتونه. حتی چایی که بهتون تعارف می شه با یک حالت خاص از تو سینی بر می دارید

 

تا کلاستان به هم نخوره.

 

خلاصه شب که می شه پت به مت می گه: اََََََََََََه اَه ،دیگه ما باشیم با اینا بیایم بیرون. می گی از دماغ فیل افتادند. ایکبیریا!

 

و این یعنی جمع بندی پایان یک روز مفرح وشاد که این طوری خودتو تو دل دیگرون جا کردی.

 

 

بابام جان،عوض اینکه مثل بت زهر مار همه را از خودت برنجونی محض رضای خدا: 

 

 

1 قبل ازبیرون رفتن دو سه تا جوک یاد بگیر و تمرین کن تا بتوونی تو جمع بیان کنی.

 

2 یک شعر مشتی مردونه حفظ کن تا پیش ریش سفیدا بخوونی و سر بلند شی.

 

3اگر خدا صوتی بهت عنایت کرده نه اینکه تا چشمت به چمن افتاد بزنی زیر آواز ولی می تونی زمزمه اش کنی.

 

4  فقط کافیه یک کم با بچه ها همدل شی و دست در دست هم، عمو همو زنجیر باف بازی کنی تا بهترین عمو زنجیر باف بچه ها ی دنیا  بشی.

 

5 اگه عکاسی،حین عکاسی از ژست عکاسای دیگه هنگام عکاسیشون عکس بگیر و صاف برو تو دلشون.

 

6 اگه منگول تشریف نداری حداقل پاشو یک قر،ادای قر را بریز حتماً مقبول می افته.

 

7 وقتی یه ترانه پخش می شه تو هم لب بزن،سر ودستی تکون بده ،به همه بگوکه تو هم آدمی آخه!

 

 

اگر واقعاً هیچکدوم از موارد بالا را نمی تونی انجام بدی اقلاً از خوونه بیرون نیا که باور کن

 

مصیبت محسوب می شی و نیومدنت از اومدنت برای خیلیا بهتره!!!؟

 

حداقل بنزین که حروم نمی کنی  ) ایکبیریه وامونده!!(    

 

 عصر جمعه ی بیهق