وقتی از زمین و زمان خسته ای یا شایدم دلشکسته،دست به قلم می شی تا بلکه افکارت،آرزوهات یا آلامت رو یک جایی پیاده کنی تا بلکه روحت آرامش پیداکنه و کمی تخلیه ی روانی بشی.کجا بهتر ازهمین دنیای مجازی که همیشه درش به روت بازه و می تونی به راحتی عقده گشایی کنی.

آخه بر عکس تصورات،همیشه گوش هایی برای شنیدن نیستش یا عقل هایی یافت نمی شند تا درکت کنند یا همراهیت نمایند.بنابراین آسونترین راه همین دنیای هزاررنگ اینترنته که می تونه کمی سبکت کنه و حتی با به اشتراک گذاشتن کارات برای دیگران همدل وهمراه هم پیدا کنی.

چه کنیم که این حداقل دلخوشیه که می تونه تسکینت بده.حالا بیا از ته دل کاری کن؛می خواد نوشته باشه یا عکس یا شایدم مقاله و شعروغیر ذالک.بعدش یهویی و بدون هیچ هشداری همین دنیای مجازی قاط بزنه وکل دلخوشی هات روصاف بشوره و ببره وشوربختانه ترازهمه اینکه توهم به هردلیل بکاپی ازمطالبت تهیه نکرده باشی.

حکایت بلاگفا دقیقا همینه که شرحش اومد یعنی هرچند دیرزمانیست که فضای مناسبی رو برای تبادل افکار ردیف کرده بود اما دراین چند وقت گذشته دچارمشکلاتی شده که غیرقابل توصیفه وبه یقین باعث دلسردی خیلی از طرفداراش میشه.

من نوعی که حس وفاداری خاصی نسبت به بلاگفا داشتم وسالهاست که مامن خوبی برای سیاه قلم هام بود اینک و درپی ناپدید شدن کلی ازنوشته هام یا بهتر بگم خاطراتم ،نسبت به این فضا بسیار ناامید شده ام واز زحماتی که برای ثبت دراین وادی کشیده ام بسیارناخرسندم.

خدا ازسرتقصیرتون نگذره مسئولین بی مسئولیت که با این نابسامانیها باعث ازدست رفتن دلخوشیها و زحمات کاربران می شوید.کاری هم به دلایل این آشفته بازارنداریم که می خواد تحریم باشه یا حملات سایبری یا هرکوفت وزهرمار دیگری،اما همین قدر می دانیم که هرزگاهی چند باغیب کردن نوشته ها، ضد حال عمیقی به کاربران می زنید که بسیار ناامید کننده است.

اینک و ازته دل عوض عرض تشکر،عارضم: که ای تو روحت بلاگفا با این سرویس دادن و ضد حال زدنت.امیدوارم یا از اساس ریشه کن بشی یا مانند سابق و با برگردوندن کلیه ی مطالب از دست رفته عذر خواهی بجایی ازکاربرانت داشته باشی .به هر حال مطمئن باش که همگی به عنوان یارناپایداروغیر قابل اطمینان ازت یاد می کنند ودیگرهیچکس مانند قبل رویت حساب نمی کند.

البته دوستان به یادداشته باشند ازاونجایی که هیچ کاری بی حکمت نیست شاید این اوضاع قاراشمیش بلاگفا هم درس خوبی برا خیلی هامون باشه که به هیچ چیزوهیچ کس دل نبندیم چراکه همگی زود گذر وناپایدارند الا خداوند متعال.