درمحاوره ای میان من واستاذ زبان به تذکرگشودم که استاذ عالی جاه،گرفلانی به قدرت رسد چوگرگ چیره بررمه،رحم بربیت المال ننماید وهمه راغل وغم نماید.

استاذ با خاطری مکدرپاسخ داد:خموش!فقط زمانی می توانی برمسند قضاوت نشینی که چوگرگ غالب برگله باشی و گوسفندی ندری!

((لطایف الهمدل فی آدینه الحاضر))