نمی خواهیم با کلمات به بازی بپردازیم و حسین و امامتش را دچار کلیشه نماییم.شخصیت امام سوم شیعیان خوشبختانه به قدری شفاف است وآن قدرهم مورد برسی قرارگرفته که به طورناخداگاه حتی کلماتی مثل ظهر عاشورا،عطش،مظلومیت وهفتاد ودو،حماسه کربلارا درذهن متبادرمی سازد.

آنچه اینک می خواهیم به آن بپردازیم نذورات و خرج هایی است که بنا برمقتضیات زمان و بالاخص محرم بی حد وحصرهزینه می شود تا ملت مستفیض گردند.با کمال تاسف این روزها شاهدیم که در جریان ولیمه های رنگارنگ محرم اغلب حق به حق دارنمی رسد ودرمواردبسیاری نیزبرای دستیابی به این گونه سفره ها صحنه های ناخوشایندی مشاهده می شود.

حقیقت مطلب این است که حضوریافتن بر سر سفره های محرم جهت سیر کردن شکم همراه با ثواب بردن ،مطلوب هرمومنی است اما به هر حال در دین ما بر ایثارنیزتاکید فراوانی شده است.بابایی که باماشین آنچنانی وگمبه ای درآفسایداگرازخودگذشتگی نشان دهد ونوبت غذای خویش رابه آن دوستدار مستمند حسین (ع)که از قضا پشت درب بسته مانده ،هدیه کند به یقین می تواند به بیفتک و پیتزای رستوران بسنده کند و صاحب اجرمعنوی والایی شود.

دیدن عزاداران خسته و گرسنه ی حسینی که در محل دعوتی سرگردانند ،نه تنها برازنده ی این گونه ایام نیست بلکه حاکی از بی نظمی و به نوعی زیر سئوال بردن فرهنگ عاشورایی نیزمی باشد.

بی شک نیت بانیان خیرات کاملا برحق است اما به هر دلیل رساندن این نذورات به دست نیازمندان و عزاداران نیز برنامه ریزی دقیق و منسجمی می طلبدکه درپیشبرد اهداف مورد نظرمی تواند کار آمد باشد.

به یقین این روزها خیلی ها شاهد این صحنه ها بوده اند که نیازمندان کاسه به دست در پشت دربهای بسته در سرما و گرمای هوا انتظار می کشیده اند که نوبت به آنها برسد،بارها دیده شده که تعدادی برای دست یافتن به طعام چاره ای نداشته اند مگراینکه بردرودیوارسوارشوند بلکه غذا به آنها هم برسد.عده ای هم همیشه نا امید از دریافت غذا در کنارجوی و یا با اندکی فاصله به درخت تکیه داده و ازبخت بد خویش می نالند.ازدحام جمعیت و بالطبع بروزخشونت هنگام  آغازپذیرش میهمانان هم که تقریبا عادی شده است. درعوض دیدن افرادی از دهک های بالای جامعه که در حال خلال کردن بعد از صرف ولیمه سوار بر ماشین های لوکس می شوند صورت خوشایندی منطبق با آموخته های دینیمان ندارد.بماندکه خیلی ها هم که به سر سفره ها راه یافته اند بعلت ازدحام جمعیت،گم کردن کفش ها،آلودگی زیاد فضـاهای سر بسته وکم وکاستی های طعام عطـای این گونه پذیـرایی ها رابه لقـایش می بخشند و با خاطری ناخوشایند سفره ی  حسینی را ترک می گویند.

ختم کلام اینکه منزلت عزاداران حسینی بسیار والاست.اینان همان داغداران حسین بن علی(ع) هستند که هر سال در نبود سرورشان به سوگ می نشینند تا وفای به عهدشان رانشان دهند.پس شایسته است قدرشان را به نیکی پاس بداریم و سربلند و با عزت همراهیشان کنیم.

پی نوشــت:نگفتــیم خرج امام حسیـــن نکنیم اما از مســتمندان ،بی سرپرستان ویتیمان هم غافل نشویم که دستگیری از آنها ثواب زیادی دارد!