در باب نصایح کتاب حکایت الهمدل چنین آمده است:

شخصی خوش تیپ بود و رشید و سرحال.هی گفتنش :فلانی مال یتیم نخور که از گلویت پایین نخواهد رفت.منکر شد و مُصّر که می خورم و لیوانی آب هم رویش و خود نیز جوابگویم و البته دراین میان عیالش هم همراهیش می کرد وقیحانه!

چون زمان بگذشت، تصادفی نمود سخت با خسارت وافروبدهی میلیونی آن هم با هیکلی فلج و زبانی الکن بی تحرک در کنج منزل.

حال برای قضای حاجت نیز گرفتارچه کنم است چه رسد به جوابگویی! و البته آن زن که محکوم است برای یک عمرلاستیک کردن مردش و برسرو صورت کوبیدن و مویه نمودن!

((همدل))