این روزا که تعداد کثیری از آحاد ملت بر اثر مشقات زندگی و فشارات همه جانبه ی روزمره جو از گور باباشان در آمده،مشاهده بعضی عناصر نو ظهور هر چندصد هزار بار شکر؛ نشان از مرفه گرایی عده ای است اما به خودی خودوبه سبب بی جنبگی همان جماعت می تواند برایشان دردسر ساز گردد.

تشریف آوردن تلویزیونهای اشاره ای که با حرکات چشم و ابرو و دست کانال به کانال می شوند،اسپری زعفران که پیدایشش پایانی است بر نسل هاوند ها و دسته های معروفشان،استکان و قاشق های متصل به هم جهت صرف چای شیرینی که مبادا خورنده زحمتی برای جستجو متحمل گردد،توتال کورها و دیگر هم مسلکان که کش و قوس کمر و خیک را میزان می فرمایند،بالشت،لحاف و تشک بادی  که دیگر تازگی ندارندوامروز فرداست که بسته های فوت آماده سر و کله شان پیدا شود و جهت خنک کردن پَه پَه یا چای مورد استفاده قرار گیرند،گلدان های خودکار که سر ساعت مقرر سبز می شوند ؛خیس می شوند و حتی شبنم می زنند.بسته های رنگارنگ ما کارانی نصفه که بار نصف کردن را از دوش ملکه ی منزل برداشته اند،انواع مدل های هالوژن که از روشنایی فلکه ها گرفته تا پخت و پز بار شکم ایفای نقش می کنند،جرخ خیاطی های فانتزی که از سوراخ سوزن رد می شوند و راه بر فاق های پاره ی تنبان ها می بندند،و صد البته که نباید غافل شد که در آینده ای نزدیک کارتهای هوشمند با سبک و سنگین کردن اجناس آدمیزاد آنها را در ایکی ثانیه بهم می رسانند و ضمن قرائت بادا بادا مبارک در نامگذاری نسل های پدید آمده ی احتمالی هم بی تاثیر نخواهند بود.

تازه همه اش این نیست ملودی های اتوماتیک تولد و تعزیه و عکس برداری از تمام فراز و نشیب زندگی هم از دیگر خدمات این کارتها است.خدماتی که یک عمر برای عروس دامادها ماه عسل به ارمغان می آورد.دامادهای آینده مجهز به ساعتهای تنظیم کننده ی دخل و خرج و حتی نگه دارنده ی فشار زندگی خواهند بود و عروس خانم ها فارغ از کمر درد و نق نق های معمول هر روز با فرش های دومینویی خود تمیز کننده؛ سلیقه ها را به رخ می کشند .بچه های خانواده هم که حداقل تفریحشان آب تنی در استخر های مصنوعی با صدای امواج،بلبل و اجرای زنده ی سونامی است.آخر کار هم که زمان دهنک زدن آدمیزاد فرا می رسد از قبل تراشه های زیر پوستی هشدار دهنده در و همسایه ها رو ندا می دهند که با آمبو لانس نعش کش و لباس ماتم به تن هماهنگ کنند که یکی غزل بای بای را دارد می خواند.

هر چند ذکر آنچه رفت حکایت از رفاه و صفا سیتی بعضی آدمیان است اما فاصله از ریختن عرق جبین و کسب آسایش بی درد سر سبب بر آمدگی ابعاد انسانی از تمام جهات شده و هیاکلی پدید خواهد آمد که به غول و اجنه می فرمایند زکی! و متاسفانه در صورت تحقق این مهم می توان نژاد سر حال آریایی را در سبک وسیاق خرس پاندای معروف جستجو نمود.پاندایی که باآه بلندو حسرت خاطرات نوستالوژیک سماور زغالی،،چای آتیشی و دیگ و دیگچه را یاد خواهد کرد!

 

((اقتباس از کتاب پاندای آریایی نوشته ی ه. م.د.ل))