وقتی جوکی می شنوی ،اگر نشنیده باشی می خندی،اگر شنیده باشی برا اینکه سه نشه لبخند می زنی و اگر هم خواستند جوک دست چندمی عهد دقیانوس  رو به خوردت بدند ؛میگی:تکراری بود و یارو دست و پاشو جمع می کنه!

حالا تصورش را بکن از وقتی یادمون میاد تو عید هر سال کارتون رابین هود را  به خوردمون دادندوهر روزی هم که جشنی بوده لورل هاردی،سه کله پوک،هارولد لوید و چارلی چاپلین بلغور کرده ایم.خدا همه ی اونا رو ببخشه و خاکشون بقای عمر بر و بچ صدا و سیما باشه اما راستیتش میشه بگید حالتون به هم نمی خوره از این همه تکراری پخش کردن و گوشه و کنایه شنیدن از بینندگان.

کی می خواهید اندازه ی یک سوم پول و بودجه ای که دریافت می کنید خودی نشان بدید و سلیقه و تنوع به خرج دهید.البته هر چند وقت یکبار هم سریالی می سازید که اشک همه را از مشکشان در می آره و بعدش هم مراسم تقدیر  و تشکر از خودتان.جدا که!؟همچین به نظر میاد که بزرگترین مشکلتان در تهیه ی برنامه ؛نداشتن سو ژه بخصوص در مایه ی طنز و آرامبخش است.پیشنهاد می شود یک فراخوان عمومی بزارید بدون هیچ شرط و شروطی سپس فقط زحمت بکشید انتخاب کنید و بدید خصوصی سازی کنند و ازشون بخرید و پخش کنید.

تو مایه ی غم و اندوه و گریه هم که ماشاا... کم ندارید فقط کافیه تلویزیون روشن بشه  تا دچار افسردگی بشید!وارد مقوله ی جنگ نرم و مقابله با تهاجم فرهنگی هم نمی شیم چرا که با دست خالی و پز عالی هیچ غلطی نمی توان کرد.

بابام جان چهل پنجاه ساله که دوره ی فیلم های سیاه و سفید تمام شده ولی هنوز که هنوزه شما دست بر نمی دارید. دیدید خلاص شدن از دست عروسک های نخی چه قدر خوبه؛شما هم دوربینتون رو بردارید یه چرخی بزنید و از ژانگولر بازی ملت فیلم تهیه کنید،اصلا بزنید به دل طبیعت و پدیده های شگرف را به تصویر بکشید.تا شما سر حال باشید بدترین متلکی که تقریبا هر روزه از جانب شما صادر میشه اینه :با عرض معذرت از بینندگان محترم به علت نداشتن وقت!!!! آخه هر کی ندونه فکر می کنه واقعا زمان برا شما اهمیت هم داره وا اجبا!گفتن این جمله اونم با این برنامه های صد در صد آبکی چندش آوره!وقت –حساب کتاب – صدا و سیما! واااااااااااااااااااااااااااااااای   بدتون نیاد،راستش دیشب چارلی اومد به خوابم و گفت:راضی نیستم از این همه چسب زدن به نگاتیو ها و راش های فیلمام و پخش چند باره شون!لورل هاردی هم التماس دعا داشتند و می گفتند :به مرده لگد زدن! ول کنید ما را!صد ساله که مردیم ولی دست از سر ما بر نمی دارند!!گفتن نداره اما هر جور جوک با مزه ای هم که باشه بعد چند بار شنیدنش مزه ی تلخی میده.خوشمزه گی هم حد و حدودی داره!

از ما گفتن بود ها.اگر گوش شنوایی باشه!!