همدل

اصلا نمیشه براشون سن وسال خاصی در نظر گرفت اما حتما اونقدر مهمونمون می شند تا برامون تاثیر گذار بشند و درست موقعه ای که داریم حالشونو می بریم یه دفعه پر می کشند و میرند و داغشون رو روی دل همه می زارند.نمی خوایم پا بزاریم تو عالم رویا و خرافه اما باور بفرمائید در طول زندگی حتما به اون دسته آدمایی برخوردین که از معاشرت با آنها احساس سبکی و راحتی بهتون دست داده.انسانهایی که به مشکلات از دیدگاه خیلی آسان نگاه می کنند و طبیعتا راهکار هایی ساده و منطقی هم ارائه می دهند.اینان معمولا به باورهای دینی خود ایمان کامل دارند و گویی هرگز در مسیر زندگی بر سر دو راهی نمی مانند.

انرزی خاصی که از وجودشان ساطع می شود می تونه در حداقل زمان افراد را مجذوب خودش کنه و بدیهی است که این افراد دوستداران زیادی از همه قشر می توانند داشته باشند و نوع احترامی که افراد برای آنها متصور می شوند یک حالت تقدس به آنان می بخشد به نحویکه به عنوان قاضی ، داور و امین دوست و غریبه شناخته می شوند.شاید باورتان نشه اما بهشتی بودنشون حتی در چهره و حرکاتشون مشهوده و گویی از اونایی هستند که یک ضرب میرند بهشت!

از خصوصیات دیگر این افراد اینه که به لحاظ اجتماعی با افراد موقر و متین برخورد می کنند ،اسکلت فیزیکی آنها خوش فرمه و لباس پوشیدنشون توام با نوعی دیسپلین و پاکیزگی عجین گشته است.از شنیدن بدیهای دیگران بسیار متعجب می شوند و معمولا انجام اعمال دینی آنها محدود به خود و خدا شونه ودر بند ریا و تظاهر نیستند .گاهی که کائنات یه کم زیادی سر به سرما آدما می گذارند دلت می خواد همنشین این افراد شریف شوی تا مدت ولو کم هم شده مصایب روزگار را فراموش کنی.حتی اگر دسترسی به آنها هم ممکن نباشد با آوردن جمله ی( ای کاش فلانی هم اینجا بود )یه جورایی به فراافکنی مشکلات اقدام می کنی.انگاری این آدما مسکّن روح و دیازپام دردا هستند اما قسمت ناگوار ماجرا اینه که یک روزی بی خبر از همه جا خزون نامرد میاد سراغشون ،پر پر شون می کنه و می بردشون بهشت.

آه،حیف و حسرته که در وجود شرکت کنندگان در عذاشون بدون توجه به طبقه بندی های مرسوم مدنی جاری می شود.راستی شما دوستان هیچ فکر کردین که جزو گل های بهاری تشریف دارین یا اون درخت خشکیده که سایه اش رو هم از مورچه ها دریغ می کنه!