همدل

سریال به خوبی از پس روند مخاطب را به دنبال خود کشیدن بر آمده و هر چند در بعضی قسمت ها دچار افت محتوایی فیلمنامه می شود اما در قیاس با کثرت

قسمت های نمایشی نمره ی خوبی می گیرد. پایان هر قسمت سریال معمولا با عطش کنجکاوی تماشاگر جهت پیگیری ادامه اش به پایان می رسد و از این بابت نیز

 کاری قابل قبول ارائه شده است. نکته ی قابل تامل ذکاوت نویسندگان فیلمنامه در ارائه داستانی منسجم حول اتفاقاتی است که در محدوده ی کوچک زندان روی می دهد

بدون آنکه تماشاگر را خسته نماید و با ید متذکر شد که در مجموع سریال از مکانهای زیادی جهت فیلمبرداری به نسبت دامنه ی داستان بهره نجسته که این خود از

امتیازات این مجموعه محسوب می شود. داستان در خصوص مغز متفکر 30 ساله ای به نام مایکل اسکوفیلد است که سعی در نجات برادر بی گناهش لینکلن دارد  که متهم

به قتل یکی از مسئولین عالی رتبه است. مایکل با اذعان به بی گناهی برادرش با یک نقشه ی حساب شده از کل زندان که بر بدنش خالکوبی نموده پا در زندان

می گذارد و ماجرای فرار او وبرادرش همراه چند زندانی دیگر نزدیک به 100 قسمت سریال را رقم می زند . ریتم تند حوادث به همراه فیلمبرداری نه چندان پیچیده

 سریال و مشکلاتی که برای تک تک قهرمانان پیش می آید همگی دست به دست هم داده تا تماشاگر را راغب به تعقیب مجموعه نماید. در این میان شخصیت مایکل و

 استعداد بن بست گریزی وی از او لیدری دوست داشتنی ارائه داده که محور اصلی فیلم را تشکیل می دهد. حس آمریکایی بودن و یانکه پروری هم در لفافه و

غیر مسقیم تزریق گردیده است.   این سریال و دیگر سریالهایی مثل lost,24,  و زنان ناشناس یا دایره ی جنایی علیرغم گذشت چندین سال از ساختشان اینک به

بازار فیلم ایران راه یافته و در خلا قانون کپی رایت چون تب فراگیر خوراک سینمایی دوستان شده است. بدون تعریف اضاف، این سریال در مقایسه با سریال های آبکی

 وطنی ویژگیهای مثبت زیادی دارد که صد البته می تواند الگوی مناسب جهت سریال های ایرانی قرار گیرد. متاسفانه در حال حاضر جهت گریز از سطح نازل

سریال های عامه پسند ایرانی ،تقلید صرف از سریالهای خارجی نسخه می شود که البته خود می تواند بعدها با تغییراتی هم در ذائقه ی تماشاگران و هم کار گردانان

کشور همراه شود بلکه مجالی برای فرار از باتلاق فعلی روز مرگی و فیلم فارسی های رنگی فراهم آید.

به امید اعتلای هنر هفتم ایران و کسب جایگاه برحقش.

))همدل((