چشم بادامی و کلاه مخملی
اشتباه نشه!منظور ارتجاع نیست اما اگه قراره ملت خودشون را با ریز نقش ها مشغول کنند چرا به پهلوانی،غیرت،شیر دلی و هیات ایرونی خودی متوسل نشیم.
یه نگاهی به سریالهای هزار دستان،شب دهم ،پهلوانان هرگز نمی میرند،گرگها و ... هر جا رسم پهلوونی چیره می شه خاطره ها ماندگار می شند. جالبه که می نشینیم
چهره های
بد ترکیب و لباسهای چندش آور چشم بادامی ها را صد قسمت صد قسمت دید می زنیم ولی حاضر نیستیم مرام معرفتی ایرانی را ببینیم. یه جای کار اشکال داره
اولندش اینکه باید به فیلم های کلاه مخملی ها،کلاه شاپویی ها مجال عرضه داد. دویومن اگر بحث ابتذال مطرحه ،فکرمی کنم ملت ناگزیر و ناخواسته دارند ابتذال از
نوع خارجیش رو تجربه می کنند. سیومن چون فرهنگ قیصر و قیصر سازی بر گرفته از همین کوی و برزنه شاید مدتی پنهون بمونه ولی دست آخر مجبور به کنار
اومدن با هاشیم. پس هر چه زودتر بهتر!
دست آخر اینکه با عنایت به سیر نزولی کیفی سریالهای چشم بادامی ها که از ژاپن شروع و فعلا محدود به کره است حتما تا چند وقت دیگر باید چشم تنگ های
فیلیپینی و مالزی را تجربه کنیم ،شایدم برو بچ مغولستان را،و بی چاره ملت که باید باز خونه نشین بشند چرا که کلاه مخملی های خودمان آن طرف تر دارند غاز
می چرانند تا ببینند کی نوبت به اونا می رسد. بابا صد رحمت به ژاپنی ها که حداقل چهار تا تکنیک رزمی،یه سیاهی لشکر توپ و یک دکور بندی ردیف داشتند ،
این ایادی جومونگ که هیچی بارشون نیست و ملت نگون بخت هم که از سر نداری و ناتوانی تماشاگر!
آخ قیصر کجایی؟ خوش بحالت که شاهد مرگ داداشت تو عالم معرفت و مردونگی بودی و نیستی ببینی زوال یه ملت فهیم رو که چه طوری خودشون رو در گیر
قد و پاچه ی چشم بادومی ها کرده اند و کفش نوک تیز و پاشنه خوابون،کلاه شاپو،لنگ و قطیفه وکت و شلوار راه راه خودشون رو به فراموشی سپرده اند!!؟
نویسنده ی این وبلاگ در بیهق متولد و کلو شد ,ولی هنوز مرحوم نشده. از همان ابتدا تا همین اواخر اسفند 2009 به جای پستونک با قلم بازی می کرد و