مردیم از بس که حقمان را خوردند و صدایمان به جایی نرسید.

 

قانون را برای ضعفا وضع و برای قانون گریزان مستمسک قرار دادند.

 

جهت اصلاح بر هیچ کس امیدی نمی رود مگر خود خود خودمان.

 

ریا بیداد می کنه،جفا موج می زنه و دعا تنها کاریه که از دستمان  بر می آید.

 

آی خدا چه دلی داری تو ،بنده ی آزاد آفریدی ،بیداد گر شد بندگیش را انکار و جور به همنوعان را سر لوحه قرار داد و

 

ما باز متوسل تو می شویم که آزاده ی سر کشت را در بند ساز!

 

زمینه ی ظهور آن بنده ی یکه تاز بی ریایت را فراهم ساز که دیگر از کسی کاری ساخته نیست.

 

خدایا مصلحت با توست ولی می ترسیم اگر دیر شود داغ آه به ذلت نشستن ریا کاران از دهان بیافتد.

 

پروردگارا در سر انجام کار ریشه ی ریا را بخشکان،  چرا که بر هم چیز توانایی و سره را از نا سره تو میزانی و بس!