زیدی می گفت: وقتی یکی از ادارات معتبر علیرغم هزینه های گزاف اختصاص داده شده برای انجام مراسم روزی خاص اقدام به صرفه جویی فقط در

 

قسمت فیلم برداری مراسم می نماید،به عکاسی ماموریت می دهد که نسبت به فیلمبرداری مراسم با دوربین اقدام و نتیجه را جهت ارسال به مرکز تهیه تا تفقد دوستان

 

بالا دست شامل حال روسای فرودست ترگردد.بنابراین گرفتن فیلم جهت نمایش فضای مصنوعی مراسم از اهمیت ویژه ای بر خوردار می شود .

 

عکاس نگون بخت که به تازگی به فناوری هندی کم سوغاتی مکه دست یافته بود ،بعد از استقرار دوربین بر پایه در همان دقایق اولیه دچار این سوتی گردید.

 

ماجرا از این قرار بود که در همان ابتدای مراسم با گذر فردی از جلو دوربین و زدن عطسه توسط وی لنز دوربین آلوده به انواع ویروسها شده و به کلی تار می گردد.

 

بدین نحو حدود 30 دقیقه اول فیلم برداری از سخنرانی مسئولین در فضای کدر رقم می خورد ، بدون آنکه عکاس فیلم بردار اطلاعی از مو ضوع داشته باشد.

 

مابقی مراسم نیز به در گیری فیلم بردار با دوربین دیجیتالی می گذرد به نحویکه در صفحه ی مونیتور دوربین انواع و اقسام عملیاتی که جهت رفع عیب تاری فیلم

 

انجام می گیرد ثبت و ضبط می شود.

 

وارد شدن به منوهای ناشناخته دوربین،بازی نمودن با زبان های مختلف دوربین و حتی خاموش کردن به دفعات همه و همه در فیلم موجود است ولی خبری از

 

فیلمبرداری مراسم به دلیل اشکال فنی نیست. وقتی در پایان مراسم مشکل به استحضار رئیس اداره می رسد دودستی بر فرق خویش می کوبد و از فرصت

 

 از دست رفته آه ها می کشد. بالاخره با رایزنی قرارمی شود که این فیلم کمدی کلاسیک در اختیار یک حرفه ای قرار گیرد بلکه به ضرب فتوشاپ و قیچی

 

جلو آبرو ریزی گرفته شود. در نهایت اینکه هزینه ای گزاف جهت مونتاژ فیلم 3 دقیقه ای اخذ و فیلم به مرکز ارسال و فاتحه صرفه جویی خوانده می شود.

 

اما جالب تر و شایدم تاسف بارتراین که هم اکنون لوح تقدیر برگزاری مراسم مورد نظر در بالا ی سر رئیس نصب و عکاس مورد بحث در نزد

 

همه کس از کیفیت دوربین های جدید می نالد!؟