پلو از حیث موعد بلعیدن چند قسم است:

 

پلو عروسی: شکمیان گرد هم آیند و برقص و پایکوبی پردازند. مهمانان به غایت زیبایی خویش را بیارایند به نحویکه پیدا نمودن عروس در میان خوبرویان

 

 ناممکن گردد. بلعیدن این پلو چون امراض سو پا تختی به همراه دارد به آسانی مقدور نباشد. پس هر لقمه که فرو میرود بایست حساب آن در مغز داشته باشید که

 

همین مورد هضم را کمی مشکل سازد. به این مهمانی ،مهمانی الوان نیز گویند شاید بواسطه ی چراغانی ها و آذین ها. سابق بر این داماد با کروبات شناخته میشد

 

 ولی اکنون تمیزی برای شناسایی اش موجود نیست الا آنکه دست بانو در دست داشته باشد و بر مرکب پر زرق و برق سوار ودر خیابانها جولان می دهدکه: امشب

 

چه شبی است شب بوق بوق است امشب.

 

 

پلو عزا: این نوع بلعیدن معمولا با لباس سیاه ممکن گردد. بغیر از نزدیکان که نعره فراق زنند مابقی حضار معمولا به زیر آب زنی و غیبت برای نزدیکان و بالاخص

 

خود مرحوم می پردازند. تا قبل از اطعام همه ی امور روزانه همچون خرید و فروش زمین،مسکن و خودرو در جریان است و این پلو است که برای دقایقی دهان ها را

 

 می بندد و ناگفته نماند که کیفیت طعام رابطه ی مستقیم با طلب آمرزش دارد. این پلو خوران چون پس دادن ندارد طرفداران نسبتا زیاد دارد.

 

 

پلو حاجی: از پر طرفدارترین اطعام هاست. هر آنچه توانی بلعی آنرا دشت کرده ای. چون مخارجی به جز بوسیدن سرو صورت حاجی نداردپس طرفداران طبق طبق.

 

اکثر شکمیان در این مراسم از فرط خوردن دست به هاراگیری و انتقام می زنند. انتقام از کی معلوم نیست حاجی،شکم مبارک و یا...

 

هنگام بدر آمدن نیز تو با چشمانی مسرت بار به حاجی حالی می کنی که بالاخره رنگ سفره ات را دیدم و در مقابل حاجی نیز با چشمانی خصمانه به تو می فهماند که

 

 ای پدر سوخته کوفتت کردی ،نوبت ما هم خواهد رسید. ولی به ناچار چون کار از کار گذشته همگی به لبخند اکتفا می کنند و ماجرا فیصله می یابد.