همدل

می دانید برای چه مسابقات کاراته،جودو،کشتی و بوکس ورزش های پر طرفداری هستند آخه معمولا تو این ورزش ها

دو نفر به جان هم می افتند و برای گرفتن امتیاز از طرف مقابل عرق می ریز ند. این امتیازها گرفتن ها در مسابقات بسته

به مهارت ها،تمرین هاوتجارب گوناگون است. حالا بیایید در میدان مناظره. دو نفر کت و شلواری ،از هر تلاشی برای گرفتن امتیاز از طرف مقابل

 دریغ نمی ورزند و چون دستشان از گرز،شمشیر و سپر کوتاه است معمولا با استناد به اطلاعات جورواجور،زیر آب زنی ها و خلاصه هر ترفندی

 می خواهند خود را به رخ دیگری بکشند.

در مناظره مهم اینست که از وقتی که در اختیار طرفین قرار داده می شود به نحو احسن برای مجاب کردن طرف استفاده شود. در این میان

استفاده از ترفندها و مشاورها نقش مهمی در پیروزی دارد. گرفتن گاف ها و سوتی های طرف و چند تا روش گذاشتن هم از دیگر روش های مناظره است.

مناظره در همه جای دنیا مرسوم است اما نقشی که مجری یا داور این مناظرات دارد کم از خود طرفین نیست. مجری مناظره ها باید خودش ختم باشد و تنها وقت نگهدار

نباشد. مجریان کارکشته در انتها ی برنامه نقاط مثبت و منفی را یاد آور می شوند و تا حدودی جو را متعادل نگه می دارند و معمولا به جای بی احساس بودن با طرح

سئوالات آنچنانی هم خط می دهند و هم شور ایجاد می کنند.

از لحاظ تاریخی اولین مناظره مربوط به گلادیاتورها بود که حسابی از خجالت هم در می آمدند. در ضمن تماشاگران به محض ورود جنگجویان

 به میدان نود و نه بعلاوه ی یک درصد پیروز میدان را حدس می زدند آخه به بازوش،پشت بازوش ،ستبری سینه اش نگاه می کردند .

در دوران حاضر هم باید به عملکرد ها ،مانور ها و برند گی های طرف دید انداخت و حدس زد. حدس زدن هم زیاد سخت نیست چون سوابق قبلی

در پرونده ها موجود و الان هم که همه پرونده دارند. پس تصمیم گیری خیلی آسونه.

نا گفته نماند برای عوام الناس فقط نبرد و چگونگی زیر خم طرف رو گرفتن مهمه و برای هر دو طرف کرباس هورا می کشند. آنها فقط منتظر دیدن

صحنه های بدیع اند و چه نقشی باز می تونه مجری اگر خواب نباشه ایفا کنه! ؟